Perspektywa Reida Powoli schodzę na dół i wychodzę przez frontowe drzwi. Wypuszczam powietrze, zbliżając się do grupy. „W porządku, ruszajmy!” Krzyczę. Głowa mojego ojca obraca się w moją stronę, a jego wyraz twarzy zmienia się, gdy idzie ku mnie. „Reid, musimy zrobić to innego dnia. Nie możesz tak iść”. Mówi, kładąc mi dłoń na ramieniu. Warczę z frustracji. „Nie, robimy to dzisiaj. Wszyscy już t