Doskonale znałam te oczy. Kiedy woń jego wody kolońskiej dotarła do moich nozdrzy, mruknęłam gniewnie. – Adrian. Czy on po prostu chciał mnie przestraszyć? Wpatrywał się we mnie w milczeniu. Pokręciłam głową. – Wiem, że to twój dom watahy. Ale przestań mnie śledzić. Odwróciłam się i ruszyłam w stronę swojego pokoju. Ku mojemu zdumieniu Adrian w ogóle się nie odezwał ani nie wdał się w dyskusję. Sł