Alexander Zanim w ogóle zdążę wysiąść z limuzyny, Isabella z zaciśniętymi pięściami rusza na moje okno. Utrzymanie spokoju kosztuje mnie wszystkie siły. Ponieważ jestem w drodze do dzieci, nie potrzebuję, by ktokolwiek psuł mi nastrój. Kiedy wysiadam i zamykam drzwi, zerkam do środka, by zwrócić się do Victorii. "Zostań tutaj i trzymaj buzię na kłódkę." Z nonszalancją kiwa głową i spogląda w swój