Jonathan instynktownie wyciągnął rękę, by mnie złapać, ale zrobiłam unik, zanim zdążył to zrobić. „Elise!” – warknął Jonathan, a w jego głosie pobrzmiewał gniew. Słysząc zamieszanie, Edward spojrzał w naszą stronę. „Jeszcze jej nie odprawiłem. Dlaczego ona wychodzi?”. Jego ton był przepełniony gniewem i pogardą. Nieco zwolniłam kroku, ale nie miałam zamiaru się zatrzymywać. Alicia szybko wtrąciła: