– Wreszcie jesteśmy sami… – powiedział leniwie Damien podczas naszej drogi powrotnej do domu. – Taak… – mruknęłam potakująco. Teraz, kiedy byliśmy sami, mogłam odrobinę bardziej się zrelaksować w samochodzie u boku Damiena. To uświadomiło mi, że krótki wypad na plażę trzymał mnie w nieustannym napięciu. Było to dziwne uczucie, ponieważ nigdy nie sądziłam, że będę w stanie poczuć taką ulgę i odpręż