PERSPEKTYWA MIESZANA. EMERY Kiedy Amie odeszła, Boris obdarzył Emery'ego drapieżnym spojrzeniem, przyciskając go do ściany. – Wreszcie. – Mistrzu Borisie, proszę, nie... Boris uciszył go uderzeniem w twarz. – Nie waż się mówić mi, co mogę, a czego nie mogę robić. Zrozumiano? – T-tak. – Dobrze. – Mistrz Boris wyszarpnął tunikę Emery'ego z jego bryczesów, ściągnął ją przez jego głowę i rzucił na zie