Kenneth trzymał buteleczkę w dłoni, jakby była skarbem, ale jego lekko drżące ręce zdradzały ekscytację. Był tak podekscytowany, że chciał nawet przytulić Cassandrę i powiedzieć jej, że jest tym dużym chłopcem, który kiedyś mieszkał z nią pod jednym dachem. Nie mógł jednak wystraszyć Cassandry, gdyż nie mógł sobie pozwolić na jej utratę, gdyby od niego uciekła. – Dziękuję. Bardzo mi się podoba – o