**Jaxson** Moje palce przesuwały się po jego włosach powoli, rytmicznie – jakbym mógł zakotwiczyć nas obu tym prostym ruchem. Wciąż był u moich stóp, z zamkniętymi oczami, miarowym oddechem i głową opartą o moje uda, jakby to było jego miejsce. Jakby od zawsze do niego należał. Boże pomóż… To wydawało się takie *właściwe*. Zbyt właściwe. Ta niebezpieczna, zaborcza część mnie się poruszyła – ta, kt