Z perspektywy Dariusa – Spóźniłeś się – powiedziałem do Azalei. Zostawiłem frontowe drzwi i wróciłem do gabinetu. – Wróciłem najszybciej, jak mogłem – odparł Azalea. Szedł tuż za mną. – Niewystarczająco szybko, Azalea. – Przysięgam, że… – WYSTARCZY! – krzyknąłem. Byłem wściekły. Nie na Azaleę, lecz na samego siebie. Gdybym tylko nie dobił targu z diabłem i jeszcze chwilę poczekał, Azalea wró