Do miasteczka dotarliśmy po południu, a ja zaprowadziłam Magnusa do jadłodajni. Ledwie zdążyłam wysiąść z samochodu, a już tkwiłam w czyichś objęciach. Clara pisnęła, ściskając mnie. Zaśmiałam się i ją odwzajemniłam.  – Wyglądasz niesamowicie! – wykrzyknęła. – Kto to mówi. Ty aż promieniejesz – powiedziałam. Zachichotała. – Jestem wręcz irytująco szczęśliwa – wyznała, wprawiając mnie w śmiech. – I