O normalności można było szybko zapomnieć, gdy następnego dnia Alfa wrócił na śniadanie. Znowu usiadł przy jednym z moich stolików, ale nie przy tym samym, co wczoraj podczas lunchu. Musiałam przejąć prawie wszystkie stoliki Daphne, żeby zmusić ją do obsłużenia jego stolika. Urobiłam się po łokcie, jednocześnie starając się mieć go na oku. Jęknęłam, gdy Daphne potknęła się i wylała większość dzban