Z perspektywy Nighta Tydzień później… „Dlaczego tak tylko siedzisz i gapisz się na swoje śniadanie? Jedz!” Spojrzałem na mężczyznę, który nazywał siebie moim ojcem, i raz jeszcze pomyślałem o piekle, przez które przechodziłem od kilku ostatnich dni. „Nie jestem głodny” – westchnąłem, opierając się na krześle. Prawdę mówiąc, ta rezydencja, ten ogromny dom ze swoim kamiennym sercem… powoli wysysał z