– Emrys, nic nam nie jest – obiecałam. – Po prostu robimy pewien research. Proszę bardzo... Żadnych kłamstw. – Jaki research? – wycedził przez zęby, a ja już mogłam wyobrazić sobie mojego marszczącego brwi mate, jego dłoń przeczesującą atramentowoczarne loki i ściskającą telefon tak mocno, że wszyscy dziwili się, iż ten jeszcze nie pękł. – Albo czy w ogóle chcę wiedzieć? – Czy możemy prosić o