Gdy Alaric zniknął na schodach, poczułam, że moje tętno przyspiesza. – Chodź, chodźmy do stołu – powiedział Asher, obejmując mnie po przyjacielsku ramieniem, a ja spróbowałam się roześmiać. – Tak, oczywiście. Spojrzałam na odchodzącą panią Tani i natychmiast ją zatrzymałam. – Pani Tani! Odwróciła się do mnie, a ja uśmiechnęłam się, patrząc na nią. – Może dołączy pani do nas na kolację? Zapytałam,