Kiedy Alaric prowadził mnie z powrotem do domku, mój świat w końcu się ustabilizował. Nie odezwaliśmy się ani słowem w drodze powrotnej, ani wtedy, gdy posadził mnie na krześle na słonecznym tarasie z tyłu domku. Słyszałam, jak mówił ciotce, że nastąpiła zmiana planów i resztę poranka spędzimy w domku. Jak zwykle, Eleanor nie dopytywała o powody. Po prostu odesłała go do mnie z tacą pełną herbaty