Maddox Byłem w drodze na lotnisko, żeby osobiście odebrać Harper. W jednej dłoni trzymałem kubek kawy, rozmawiając z wujkiem Sebastianem przez słuchawkę. – Od kiedy to oferujesz komukolwiek swój prywatny odrzutowiec? – zapytał z drugiego końca linii. – Harper to nie jest byle kto – powiedziałem, nie odrywając wzroku od drogi. Zaśmiał się cicho, co sprawiło, że lekko uniosłem brwi. – O co chodzi? –