Luca był w połowie schodów, kiedy usłyszał, jak otwierają się za nim drzwi. – Luca, zaczekaj. Antonio. Luca zatrzymał się, ale nie odwrócił. Nie był w nastroju na opóźnienia. Jego myśli krążyły wokół odnalezienia Sutton. Antonio zrównał się z nim, zatrzymując się tuż obok na podjeździe. – Powinieneś był mi powiedzieć – rzekł Luca, nie patrząc na niego. – O Belli? Luca powoli odwrócił głowę. – Tak.