Benjamin rzucił Arissie wieloznaczne spojrzenie i rozkazał: – Ethen, przygotuj jej biuro! Wyraz jego twarzy był nieodgadniony, co jeszcze bardziej zaintrygowało Arissę. Dlaczego ciągle tak na mnie patrzy? Jakby żywił wobec mnie jakieś wątpliwości. Wstała i powiedziała z uśmiechem: – Dziękuję za akceptację. Benjamin zerknął na nią i wrócił na swoje miejsce za biurkiem, wciąż wbijając w Arissę swój