Oddychała coraz ciężej i głośniej, kołysząc biodrami, a perła potu spłynęła po jej ciele. Każdy oddech Ofelii był tak pociągający, a te, które przechodziły w jęki, jeszcze mocniej rozpalały zmysły. Rycerz Wojny nie mógł oderwać wzroku od swojej konkubiny. Kiedy siedziała na nim i go ujeżdżała, nie chciał przegapić ani sekundy z tego wspaniałego widowiska. To ona go prowadziła, narzucając swój włas