**Aiden** Moje palce przesuwały się po jego włosach powoli, rytmicznie – jakbym tym prostym ruchem mógł zakotwiczyć nas obu. Wciąż był u moich stóp, z zamkniętymi oczami, miarowym oddechem i głową opartą na moich kolanach, jakby było to jego miejsce. Jakby od zawsze do niego należał. Boże, dopomóż... To wydawało się *właściwe*. Zbyt właściwe. Ta niebezpieczna, zaborcza część mnie drgnęła – ta, któ