**Aiden** Padł na kolana jak żołnierz czekający na egzekucję – ramiona miał napięte, oddech płytki, a gniew wciąż buzował tuż pod powierzchnią. Ale był posłuszny. Zaprezentował się. Samo to mówiło bardzo wiele. Dałem sobie chwilę na uspokojenie, na uwolnienie wszystkich emocji, które w sobie tłumiłem. Ulgi, strachu przed utratą go, a także gniewu i zazdrości, które wciąż mnie trawiły. Nie chciałem