Zatrzymujemy się o zachodzie słońca w pobliżu jeziora i podobnie jak dzień wcześniej, ja zajmuję się końmi, podczas gdy Drystan przygotowuje nasz obóz. Bez ognia. Jesteśmy blisko Spaczonego Lasu i nie chcemy kusić losu. – Może zechcesz się wykąpać. Jutro dotrzemy do obozu banshee. Elara kiwa głową. Widzę, jak rozprostowuje nogi, zdrętwiałe od tylu godzin w siodle. Drystan odchodzi – kto wie z jaki