Po omacku podchodzę do zasłon i odsłaniam je, by wpuścić światło. Natychmiast zamykam drzwi – nie chcę, by ktokolwiek mnie widział, gdy mój umysł jest tak zdezorientowany. Wpadam na dziwny pomysł. Biegnę do szafki nocnej, gdzie znajduję niezapalonym świecę i kilka zapałek. Zapalam jedną i zbliżam płomień do knota. Z nadzieją obserwuję płomyk, pragnąc ujrzeć w nim zwinięte, maleńkie, ogniste ciałko