Elara Nie mogę wyrzucić obrazu tej dziewczyny z głowy. Tego nienaturalnego wygięcia jej szyi i matowych, pozbawionych życia oczu wpatrzonych w pustkę. Nie miałam nawet szansy zamknąć jej powiek. Właśnie wtedy, gdy wydaje mi się, że Cassian nie zdoła mnie już zaskoczyć większym okrucieństwem, udowadnia mi, jak bardzo się mylę. Robi mi się niedobrze na myśl, że mogę reagować na niego w jakikolwiek i