SERAPHINA – Dzień dobry, proszę pani – obudził mnie chóralny powitanie. Moje oczy powoli się otworzyły, gdy docierał do mnie widok, który miałam przed sobą. Stały przede mną trzy kobiety, ubrane w uniformy pokojówek, z najsłodszymi uśmiechami na twarzach. – Dzień dobry? – odpowiedziałam, siadając na łóżku i rozglądając się po pokoju za Alexandrem. – Pana Sterlinga w tej chwili nie ma, ale chce, ab