Jakoś udało mi się zyskać chwilę dla siebie. Zostałam w sali balowej, ale podeszłam bliżej jednego z łukowatych okien. Czerwone, aksamitne zasłony pomogły mi ukryć się przed częścią gości. Po prostu potrzebowałam chwili, by odetchnąć i zebrać myśli. Zgrywanie głupiutkiej, beztroskiej księżniczki nie było moją wymarzoną rolą. – Prowadzisz niebezpieczną grę. – Moich uszu dobiegł twardy akcent Viktor