Właśnie wtedy drzwi z hukiem się otwarły. Do środka wparowała Luna Zara, z twarzą bladą z wściekłości. – Alaric Vale! – warknęła. – Riley jest zaginiona od tygodni! Jak możesz tu siedzieć i spiskować, jakby nic się nie stało? Alaric nawet nie drgnął. – Jeśli ten brudny, mały śmieć chciał odejść, to niech idzie. Nic nie znaczy dla tej watahy. – Ona jest twoją córką! – Jest plamą na imieniu Ebonclaw