Perspektywa Ronana Klęczała przede mną, z twarzą umazaną krwią, włosami przyklejonymi do skóry i drżącymi dłońmi, uderzając czołem o podłogę. W kółko i w kółko. Łup. Łup. Łup. Każdy dźwięk odbijał się echem w mojej czaszce niczym uderzenie młota. Powinienem czuć satysfakcję. Na to zasłużyła – dziewczyna, która zwabiła moją siostrę do Czarnego Lasu, która zostawiła Tessę na wpół żywą i w śpiączce n