MONALISA — Irene! — zawołałam za nią, gdy wychodziła z sali wykładowej. — Irene — zawołałam ponownie, ale się nie zatrzymała. Chwyciłam torbę i pobiegłam za nią. — Irene. — Zatrzymałam się przed nią z uśmiechem, a ona wyjęła słuchawki z uszu. — Cześć, Lisa — odezwała się cicho. — Cześć — odpowiedziałam, łapiąc oddech. — Coś nie tak? — zapytała, a ja pokręciłam głową, po czym wzruszyłam ramionami.