Z perspektywy Giselle: – Nie, żywili urazę do naszej watahy, jak i do całej społeczności wilkołaków! – odpowiedział Caleb bez cienia emocji. – CO TAKIEGO??? – krzyknęłam zdumiona. – Co ty próbujesz mi przekazać? Tylko mi w głowie mieszasz! – powiedziałam z osłupieniem. – Dobra, wyjaśnię ci od początku, jak to wszystko się potoczyło – rzucił chłodno Caleb. – W porządku, dawaj – odparłam swobodnie.