Perspektywa Rivena: „Oczywiście! Nie pozwolę jej tak po prostu cię ukraść!” krzyknęła i chwyciła mnie za kołnierzyk. „Ona mnie nie kradnie, ja już należę do niej!” warknąłem we wściekłości, a moja zimna aura otoczyła nas oboje. Zdecydowanym szarpnięciem odtrąciłem jej dłonie. Była wprost zszokowana moim nieustannym odrzuceniem. Kontrolowałem swój gniew, ponieważ bałem się, że jeśli pozwolę mojemu