Tristan POV 　　Pustka w miejscu, gdzie powinienem czuć Atenę poprzez naszą więź, nagle zdawała się pożerać mnie od środka. To było jak ziejąca dziura w piersi, tam gdzie powinno być serce, a ta próżnia doprowadzała mnie do szału. 　　Nie mogłem oddychać. Nie mogłem myśleć. Nie mogłem robić nic poza odczuwaniem miażdżącego ciężaru własnej porażki. 　　– Tristanie – powiedział ostrożnie Orion, robiąc k