Alexander Gdy tylko staję przed drzwiami sypialni Isabelli, nie mam w sobie nawet tyle siły, by zapukać, więc po prostu otwieram je pchnięciem i wchodzę do środka. Leży na łóżku, a kiedy mnie zauważa, podbiega i zarzuca mi ramiona na szyję. Chyba czuje się już znacznie lepiej, ale w tej chwili mam to gdzieś. – Kochanie, wróciłeś – mówi. – Próbowałam się z tobą skontaktować. Jej ramiona tak mocno o