Vivian ożywiła się w chwili, gdy jej wzrok spoczął na wysokiej, imponującej sylwetce Cila. „Boże! Tak bardzo mi go brakowało”. Nieświadoma jego gniewu, podbiegła do niego i wskoczyła mu w ramiona, splatając ręce na jego szyi i owijając nogi wokół jego torsu. — Tęskniłam za tobą, mężu! — zapiszczała podekscytowana. Cil był zaskoczony entuzjazmem Vivian. Zamurowało go na chwilę, ale szybko odzyskał