Co tu się właśnie wydarzyło? – zastanawiała się Aurelia, a jej ciało i duszę targał ból. Wszystko ją bolało. Znalazła się niebezpiecznie blisko utraty przytomności. Drzwi do jej komnaty znów się otworzyły, a jej serce impulsywnie wyrwało się w desperacji, pragnąc powrotu Lorda Viktora. – Lia? – Znajomy głos dobiegł jej uszu. Wypuściła oddech z ulgą. – Emy? – wychrypiała. – Hej, już dobrze. Jestem