Jego palce spoczęły na skroni, by ją ucisnąć. – Nie powinieneś był tak jej traktować, Daven – mruknął do siebie. – Czy mam w ogóle jeszcze szansę powiedzieć, że mi przykro? Po chwili jednak rozległ się gorzki śmiech. – Nawet gdybym miał... wątpię, by mi wybaczyła. Ciche pukanie do drzwi wyrwało go z zamyślenia. – Wejdź – zawołał, nie odwracając się. Drzwi się otworzyły i ukazał się w nich Arsen, t