Carter 　　Jedenaście miesięcy później... 　　– Cassidy! – Pierre uśmiechnął się szeroko i wyciągnął do mnie ramiona, gdy weszłam do sali prób. – Vous êtes magnifique! 　　Zaśmiałam się, przyjmując podwójny pocałunek w policzek, i również go objęłam. Rzuciłam torbę na podłogę i wyciągnęłam puenty. – Bonjour Pierre. 　　– Brawo – wykrzyknął. – Może będziesz mówić biegle do czasu, gdy stąd wyjedziesz. 　　–