W umyśle Trumana Rachel zawsze była taka czysta i niewinna, niemal jak bogini z serialu fantasy, nietknięta przez brud prawdziwego świata. Ale teraz, cała w błocie, wrzeszcząca wniebogłosy, z całkowicie splątanymi włosami – była totalnym wrakiem, gorszym nawet od tych szalonych kobiet z telewizyjnych dramatów. Nie mógł powstrzymać nagłego uczucia wstrętu. – Truman, pomóż mi. Tu jest robak – krzykn