Z perspektywy trzecioosobowej Deszcz lał się strugami na cmentarz przodków watahy Moonvale. Zapach mokrej ziemi i srebrnego kamienia unosił się w powietrzu – ciężki, duszący. Głos Alfy Remusa przeciął burzę jak ostrze. "Na kolana" – rozkazał zimno, a jego ton niósł ze sobą cały ciężar polecenia Alfy. Aysel nic nie powiedziała. To był grób wilczycy, która zginęła przez nią. Zdjęcie na nagrobku było