Z perspektywy trzeciej osoby Magnus nie wyraził ani aprobaty, ani sprzeciwu – po prostu ujął ucho Aysel w palce, a jego niski ton krył w sobie obietnicę. – Pamiętaj, co powiedziałaś, Aysel. Czy teraz, czy później, nie miało to znaczenia. Więź między nimi będzie się pogłębiać; miał cierpliwość drapieżnika tropiącego samą wieczność. Prędzej czy później i tak postawi go na pierwszym miejscu. --- Zost