Blair Dziwnie jest opuszczać szpital z przeznaczonym, którego nie pamiętam. Duncan właśnie przytrzymuje dla mnie drzwi samochodu, a ja uśmiecham się, zanim wsiadam do środka z dzieckiem na rękach, którego narodzin zupełnie nie kojarzę. Szczerze mówiąc, moje życie jest teraz trochę szalone, nie będę kłamać. Mam w głowie kompletną papkę i chociaż wiem, że amnezja to raczej nie moja wina, wciąż czuję