Liam stanął przed nią, a jego wysoka sylwetka zablokowała drzwi, gdy Izzy poprawiała pasek od torebki. Zatrzymała się gwałtownie, mrużąc oczy. – Co ty robisz? – zapytała. Właśnie miała wyjść z biura. Co on znowu knuł? – Co to było? – odbił piłeczkę, a jego wargi wykrzywiły się w kpiącym, ledwo zauważalnym uśmieszku. – Patrzyłeś na moją sekretarkę – powiedziała, unosząc brew i krzyżując ramiona. –