„Musisz być ze mną szczery, Calenie” – powiedziała Cecil, siadając naprzeciwko syna. „Ty i Izzy kłóciliście się, i chociaż… to nie moja sprawa… twoje ostatnie poczynania mnie zaniepokoiły”. Calen zacisnął szczękę. „Mówiłem ci, że u nas wszystko w porządku”. „Czy to dlatego próbowałeś ją napaść w jej biurze?” „Nie napadłem jej”. „Kamery nie kłamią, Calenie” – zmarszczyła brwi jego matka. „Twój ojci