– Kochanie, pora wstawać – szepcze mi do ucha czyjś głos. – Nie – mruczę, próbując przewrócić się na drugi bok i wrócić do snu. – Skarbie, no weź – odzywa się inny głos. – Spać – jęczę, próbując naciągnąć kołdrę na głowę. Koce stawiają zbyt duży opór. Poddaję się i po prostu zasłaniam twarz ramionami. Oba głosy odpowiadają cichym śmiechem. – Ciii, idźcie spać – mówię. – Rose chce wiedzieć wszystko