Rhea Nie mówię nic. Zupełnie nic. Samuel robi krok do przodu. – Może innym razem. I tak jest zbyt posiniaczona, żeby mieć z niej jakąś zabawę. Nie sądzisz? Ezra puszcza moje włosy. – Masz rację. Może jutro wieczorem, jeśli nie znajdziemy na balu kogoś lepszego. Obaj się ze mnie śmieją, po czym zmieniają formę i znikają mi z oczu. Mrugam zdezorientowana. Moje ciało drży z szoku. By móc wyjść, muszę