Rhea Budzi mnie ciche skrzypienie otwieranych drzwi, a moje oczy otwierają się nieznacznie, by spojrzeć na framugę. Marcella zatrzymuje się, zanim wchodzi do środka, widząc, że mam otwarte oczy, i powoli zamyka za sobą drzwi. „Nie śpisz?” – pyta mnie, niosąc coś w rękach. Na wierzchu kubka znajduje się złożony materiał, a pod jej ramieniem serwetki. „Ja… która jest godzina?” – odpowiadam jej, wcią