Rhea – Wygląda dobrze – Marcella komplementuje moją wilczycę, gdy wracam z biegu. – Bardzo zdrowo. Prawie jakby przed chwilą nie umarła. – Nie prowokuj jej, bo może cię zaatakować. – Śmieję się żartobliwie, szybko wsuwając na siebie sukienkę, by się zakryć po przemianie z powrotem w ludzką postać. Ból, cierpienie i cała reszta zniknęły, a ja nagle czuję, że znów mogę żyć, oddychać i się śmiać