– Chodź ze mną – mruczy, rozluźniając uścisk. Idę za nim do jego gabinetu. Nie mam pojęcia, o co chodzi, ale za każdym razem, gdy mnie tu przyprowadzano, czułam się tak, jakbym zaraz miała dostać burę. Jakby wszystko miało nagle zawalić się wokół mnie. – Julian powiedział, że miałaś dziwne przeczucie. Kiwam głową. – Zanim pojawił się Hunter. Ja… nie wiem… – Nie potrafisz tego wyjaśnić – mrucz