Ryder Marszczy brwi, patrząc na mnie. – Czy to… czy to w ogóle możliwe? – W tej chwili wydaje się, że wszystko jest możliwe. – Ponieważ jestem potworem? – Musisz przestać tak o sobie mówić. Przewraca się na plecy, wpatrując w sufit. Z westchnieniem kładzie dłonie na swoim płaskim brzuchu. – Wszyscy będą tak reagować – mruczy, nadymając policzki. – Ty… ty jako jedyny zdajesz się nie… – Nie p