"Dzień dobry, Bianko" - odezwał się Carmine, a ja przypomniałam sobie o jego obecności. "Carmine, nie zauważyłam cię" - odparła matka. "Będę już leciał. Miłego dnia wam obu" - powiedział, po czym wstał i wyszedł, zostawiając na stole swój kubek, bez wątpienia licząc, że ktoś inny go sprzątnie. "Chciałaś porozmawiać, skarbie?" Szybko przeniosłam wzrok na matkę. "Mmm. Tak" - no dobra, od c